İşveren örgütleri (TOBB, TESK, TÜSİAD ve MÜSİAD) ortak bir açıklama yaparak “fiyat istikrarı” sağlanmasını istediler.
Patronlara göre “istikrar”; ücretlerin dondurulması, kamu yatırımlarının durdurulması, işçi çıkarma, tasarruf önlemleri vb. uygulamalar, kısaca dar gelirlilerin yoksullaşması anlamına gelir. Bir diğer söylenişle geniş kitlelerin “kemer sıkma”sı demektir.
24 Ocak 1980 kararları da patronların “istikrar” talepleri doğrultusunda alınmış, toplumsal muhalefet “kemer sıkmaya” razı olmayınca 12 Eylül faşist darbesi yaşanmıştı. 2001 Şubat’ında da patronların benzer talepleri sonunda Kemal Derviş Türkiye'ye gelmiş ve etkileri yıllarca sürecek IMF programı uygulanmaya başlamıştı.
Aynı patronlar yine “istikrar” talep ediyor, hem de hep birlikte ve yüksek sesle!
Oysaki geniş halk kesimleri açısından “istikrar” ancak daha çok demokrasi, eşitlik, özgürlük, hakça paylaşımla sağlanabilir.
Patronların dillendirdikleri bu talep karşısında toplumsal muhalefetin bu sefer işi oldukça zor. Zira dağınık, örgütsüz ve yılmış bir görüntü sergiliyor. Tek avantajı geçmişte yaşanılanlardan dolayı deneyim sahibi olması.
Neler olacağını yaşayıp göreceğiz.