* …yaprak dökümü gibi arka arkaya bu dünyadan gittiler… aynı zamanda bize geçmişimizi hem geri getiriyorlar, hem de gittikçe acımasız bir şekilde geçmişin artık geride kaldığını, bir zamanların “hareketli” dünyasının arkamızda kalıp bizi terk etmeye başladığını bir kez daha hatırlatıyorlar… Bize ve bizim neslimize ait bir nostalji mi, yoksa siyasi angajmanlarının artık kalmadığı –hadi “hafiflediği” diyelim– bir dünyanın verdiği keder mi?..
Her neyse…
Kimilerinin isimlerini biliyoruz, ezberimizde… Onlar olmasaydı TSİP, “TSİP” olmazdı! Onlar bu topraklara en uygun Bilimsel ve Enternasyonalist “duruşu” ve politik hattı var edenlerdi.
En zor olanıydı bu yaşadığımız kayıplar, kuşkusuz…
Hayatımızdan çıkıp gidenlerin... bir daha geri gelme olanağı hiç olmayanların boşluğu...
Ama diğer yanda da pek çoğumuzun ismini bile bilmediği, hatta varlığından haberdar olmadığı, dolayısıyla artık var olmadığından da haberi olmadığı “emektarlar”ımız varit! Var olmuşlar ve TSİP’i var etmek için “sahada” olmuşlar… karınca kaderince omuz vermişler… “Veteranlar”, “kıdemliler”… “sıradan TSİP’liler”, “sıra neferleri”…
Hatırlıyoruz… Hatırlatıyoruz…
Tek tek isimlerini aklımızda tutamasak da… TSİP’in “isimsiz” emektarlarını unutmadık, unutmayacağız..! Boynumuzun borcu…
Hafıza “unutuşlar”dan geriye kalan tortu değildir, her zaman! “Kalıntı” da değil! Hafıza “direnç”tir; unutulmaması gerekenleri göğüsleyen… asla unutulmaması gerekenleri..!
Hafızamız bizim “hayata” uyumumuz, varlık nedenimiz, davranışlarımız ve duygularımızdır. Biz onsuz bir hiçiz...
Gidenlerin arkasından ağlanamaz belki, ama buruk bir kalp ile onları selamlamaktan ve yâd etmekten başka ne yapabiliriz ki?
Hem böylelikle yaşayanlar ve ölüler “aynı zaman” içinde buluşur, “aynı hikâyede” var olmaya devam ederler…
Biz de öyle yapmayı düşündük. Bir “homage” Frenklerin deyimiyle… Bir “ihtiram duruşu”..! Eskilerin deyişiyle…
Hiç akla-hayale gelmedik pek çok şeye “elveda” demek zorunda kaldıktan sonra, “iç sesimizi” dinleyip halen hayatta olan kendi neslimizin dünyasına da seslenmekteyiz.
Yalçın Yusufoğlu’yla sona ersin duyurumuz;
“Arkadaşlarımız yalnızca yüreğimizde ve bilincimizde değil, toplumun akarsuyunda da varlar”…
* Parti’ye omuz veren kimilerinin isimlerini biliyor olsak veya göz aşinalığımız bulunsa bile hayat hikâyelerini, siyasi mücadelelerini, TSİP’le yollarının çakışmasını öğrenmemiz gerekti…
Peyderpey bu isimleri ve “hikâyelerini” –“50.Yıla Özel”– yayınlamaya başlıyoruz. Böylesi özellikteki artık hayatta olmayan arkadaşlarımızı çevrenizden tanıyor, biliyor iseniz bize* yazın. Tek kriterimiz “Parti”ye küfretmemiş olmaktır.
Kolay Gelsin…
Fotoğraf: Türkiye Sosyalist İşçi Partisi 15. Yıl toplantısından (“Görüş Haziran Şenliği”), İstanbul Kartal Stadyumu, 16 Temmuz 1989.
* E-posta: kizilcik2004@yahoo.com.